Στη δεύτερη ατομική του έκθεση στην Μέδουσα, ο καλλιτέχνης δείχνει να εμμένει στο γνώριμο από παλαιότερες παρουσιάσεις του εικαστικό ιδίωμα: πίνακες μεγάλων διαστάσεων ζωγραφισμένοι με λάδι, μινιμαλιστική γραφή, έμφαση στη συμμετρία, έντονη σχηματοποίηση, συνθετική λιτότητα, αφαιρετικότητα που αποκλείει κάθε μονοσήμαντη ερμηνεία των απεικονιζόμενων μορφών.
Ωστόσο, στη νέα αυτή σειρά έργων του, ο Κονταράτος εγκαταλείπει εν μέρει την ελλειπτικότητα και τη συγκρατημένη χρωματική γκάμα δίνοντας έμφαση σε αφηγηματικά στοιχεία, στα οποία ενεργό ρόλο παίζει η χρήση του σαφώς καθορισμένου περιγράμματος των μορφών και το καθαρό χρώμα. Απρόσωπες ανθρώπινες φιγούρες αντικρίζουν ή αποστρέφονται η μία την άλλη σε ακαθόριστη μεταξύ τους σχέση,ενώνονται ή προβάλλουν μέρος μόνο των σωμάτων τους.Η αμφισημία και η θεματική απροσδιοριστία εντείνει την αινιγματική υπόσταση των έργων και εναπόκειται στον θεατή να διακρίνει τα όρια μεταξύ δράματος και ειρωνείας και να αποφασίσει αν τα διαγραφόμενα σώματα δρουν ή στέκονται απαθή, μας παρατηρούν ή μας απευθύνονται.
 
Ο Γιάννης Κονταράτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1987-1992). Το 1991, με υποτροφία Erasmus, φοίτησε στο MiddlesexPolytechnic του Λονδίνου. Το 2012 αναγορεύτηκε διδάκτορας στην Ιστορία και Θεωρία της Τέχνης από το Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Είναι επίκουρος καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Έχει πραγματοποιήσει έξι ατομικές εκθέσεις (Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων – Γκάζι 1998, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών 2002, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα 2006, About2010, Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης 2015, AlphaC.K. ArtGallery 2016) και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές. Έχει επίσης δώσει διαλέξεις σε επιστημονικά συνέδρια και δημοσιεύσει βιβλία και κείμενα για την τέχνη.