Οι πίνακες και τα γλυπτά της Τίνας Καραγεώργη μας μεταφέρουν σε ένα μυστηριώδη κόσμο, στον οποίο η φύση αντιστέκεται στη φυσική διαδικασία αποσύνθεσης ανακαλύπτοντας τη δική της πνευματικότητα.

Από το κείμενο της Χάριτος Κανελλοπούλου:

“Με έντονη προσωπική εγρήγορση, η Καραγεώργη προτάσσει την αναγκαιότητα της αφύπνισης και της στάσης ηθικής ευθύνης, με τη ζωγραφική της να αποτελεί πλέον το πεδίο που δηλώνει αυτή τη συμβολική θέση: μέσα από την αποτύπωση όψεων της φύσης, του κατεξοχήν αγνού κόσμου της αναγέννησης και της αναδημιουργίας, η ίδια ευελπιστεί να ενεργοποιήσει την αναζήτηση δρόμων αναθεώρησης και αυτογνωσίας· να μιλήσει για μία δυναμική στροφή από τον υποτονικό χειμώνα στην πάντοτε ελπιδοφόρα άνοιξη, αυτή που μπορεί να επεκτείνει τα όρια της ανθρώπινης ενσυναίσθησης, πυροδοτώντας κάθε δυνατή προοπτική ουσιαστικής αλλαγής και πνευματικής ανανέωσης.”