Στο πλαίσιο του TO THE FUTURE PUBLIC Act #2

Ο Gregory Sholette, ένας από τους σημαντικότερους αναλυτές της σχέσης Τέχνης και Πολιτικής, θα παρουσιάσει και θα συζητήσει στην Αθήνα το νέο του βιβλίο "Delirium and Resistance : Art Activism & the Crisis of Capitalism" (Παραλήρημα και Αντίσταση: Ακτιβιστική Τέχνη και η Κρίση του Καπιταλισμού) και την έννοια της πολιτισμικής αντίστασης σαν μέσο ενός "γυμνού εικαστικού κόσμου", στο πλαίσιο δράσεων, εργαστηρλιων και ομιλιών TO THE FUTURE PUBLIC.

Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με τον Gregory Sholette, την Ηλιάνα Φωκιανάκη (επιμελητής, Extra City Kunsthal Antwerp / ιδρυτικό μέλος State of Concept) και τον James Simbouras (επιμελητής, C.A.S.A. / συν-ιδρυτής, To The Future Public).

Στον απόηχο των εκλογών του 2016 στις ΗΠΑ, του Brexit και της παγκόσμιας κλιμάκωσης του εθνικιστικού λαϊκισμου, είναι εμφανές ότι το παραλήρημα και η κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού εμφανίζεται ταυτόσημη με το παραλήρημα και την κρίση της ελευθεριακής δημοκρατίας και της κουλτούρας της. Και ενώ η καπιταλιστική κρίση δεν ξεκινά από την τέχνη, η τέχνη έχει την ικανότητα να αντανακλά και να ενισχύει τις επιδράσεις της θετικά και αρνητικά.

Σε συνέχεια του επιδραστικού βιβλίο του, του 2010, "Dark Matter: Art and Politics in the Age of Enterprise Culture ( Σκοτεινή Ύλη: Τέχνη και Πολιτική στην Εποχή της Κουλτούρας της Επιχειρηματικότητας)", ο Sholette επιχειρεί έναν κριτικό διάλογο με συλλογικότητες καλλιτεχνών, αντι-ιδρύματα, και ακτιβιστικές ομάδες, ώστε να προσφέρει μια διορατική και σε πρώτο πλάνο περιγραφή των σχέσεων μεταξύ της πολιτικής και της τέχνης εντός της νεοφιλελεύθερης κοινωνίας. Ο Sholette προσφέρει ξεκάθαρα παραδείγματα της βαθειάς εμπλοκής της τέχνης με τον καπιταλισμό: τις υπέρογκες τιμές που επιτυγχάνουν εικαστικοί που υποθάλπου πιστά τις οικονομικές ελίτ, την πλύθυνση των μουσείων που συμβάλλουν στον παγκόσμιο ανταγωνισμό για την προσέλκυση κεφαλαίου ανάμεσα σε πόλεις, και την παράξενη σχέση ανάμεσα στην τέχνη και την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη που επαναχαράζει το αστικό τοπίο.

Με πρόλογο της καταξιωμένης συγγραφέα Lucy R.Lippard και εισαγωγή από τον θεωρητικό Kim Charnley, το νέο βιβλίο του Gregory Sholette "Delirium and Resistance (Παραλήρημα και Αντίσταση)" αντλεί υλικό από πάνω από τριάντα έτη κριτικών δημόσιων συζητήσεων και πρακτικών από τον εικαστικό χώρο και πέρα, ώστε να ιστορικοποιήσει και να υποστιρήξει την παράδοση του ακτιβισμού στην τέχνη, η οποία εμπλέκει ριζοσπαστικά, και συχνά παράληρηματικά, τις τέχνες με τους πολιτικούς αγώνες.

http://www.plutobooks.com/display.asp?K=9780745336848&st1=sholette&sf1=kword_index%2Cpublisher&sort=sort_pluto&m=2&dc=4

http://gregsholette.tumblr.com/

Μέσα από ένα ευρύ φάσμα τέχνης, ακτιβισμού, και συγγραφής, ο Gregory Sholette έχει αναπτύξει ένα “βιώσιμο, δημοκρατικό αντι-αφήγημα το οποίο, λίγο-λίγο, αποκτά περιγραφική ισχύ στο πλαίσιο της ευρύτερης δημόσιας διαλεκτικής”. Ο Sholette είναι ιδρυτικό μέλος του Political Art Documentation/Distribution, το οποίο εξέδωσε εκδόσεις για την πολιτικά εμπλεκόμενη τέχνη στην δεκαετία του 1980. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος του REPOhistory, το οποίο επανοικειοποιήθηκε καταπιεσμένες ιστορικές αφηγήσεις της Νέας Υόρκης το 1990, και πιό πρόσφατα του Gulf Labor, μιας ομάδας εικαστικών που μάχονται υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών εργατών που εργάζονται στην κατασκευή μουσείων στο Abu Dhabi. Σε δεκάδες δοκίμια, και μέσα από τα βιβλία του που συμπεριλαμβάνουν το "Delirium and Resistance : Art Activism & the Crisis of Capitalism (Παραλήρημα και Αντίσταση: Ακτιβιστική Τέχνη και η Κρίση του Καπιταλισμού) (2017)", "Dark Matter: Art and Politics in an Age of Enterprise Culture (Σκοτεινή Υλή: Τέχνη και Πολιτική στην Εποχή της Κουλτούρας της Επιχειρηματικότητας)" (2011, και τα δύο σε έκδοση της Pluto Press) και "It's Political Economy, Stupid (Είναι Πολιτική Οικονομία, Ηλήθιε)" με τον Oliver Ressler, που παρουσιάστηκε στο Contemporary Art Center στην Θεσσαλονίκη, το 2010. Ο Sholette καταγράφει και διερευνά δεκαετίες ακτιβιστικής τέχνης η οποία, λόγω της εφήμερης φύσης της, και των αντιστάσεων της πολιτικής και της αγοράς, θα παρέμενε πιθανώς αόρατη. Συν-διευθυντής του τμήματως Social Practice Queens στο Πανεπιστήμιο Queens CUNU, κατέχει διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Amsterdam, είναι απόφοιτος του Cooper Union, του Πανεπιστημίου San Diego της California, και του Ανεξάρτητου Προγράμματος Κριτικής Θεωρίας του Πανεπιστημίου Whitney.

TO THE FUTURE PUBLIC

Πώς μπορούμε να οραματιστούμε ένα διαφορετικό μέλλον εν μέσω συνθηκών επισφάλειας από την σκοπιά της Αθήνας και άλλων τόπων? Με ποιούς τρόπους μπορούν στο μέλλον να συσχετιστούν οι εικαστικές πρακτικές και μορφές οργάνωσης με τις εμπειρίες και τις συλλογικές διεκδικήσεις αυτών που επικαλούνται πως αντιπροσωπεύουν? Πώς μπορούμε να αναπτύξουμε από κοινού νέες συνδέσεις, τακτικές και πεδία δράσης, μέσα από την ανάγνωση των τοπικών συνθηκών, εν μέσω παγκόσμιων γκετοποιήσεων? Από αυτήν την οπτική, ποιά πιθανά μέλλοντα οραματιζόμαστε και ποιές είναι οι απαραίτητες συνθήκες και τα επόμενα βήματα ώστε να φτάσουμε σε αυτές? Ποίο είναι, εν τέλει το μελλοντικό κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε?

Το TO THE FUTURE PUBLIC αποτελει ένα ανοιχτό, αποκεντρωμένο και εξελισσόμενο εργαστήριο δοκιμών για την διερεύνηση επιμελητικών και εικαστικών πρακτικών, που συνδέει θεωρία και πράξη.

Το πρόγραμμα στοχεύει στην ενίσχυση της συνεργασίας, του διαλόγου και στην ανταλλαγής εμπειριών ανάμεσα σε εικαστικούς, ακτιβιστές και πρωτοβουλίες με τοπικές κοινότητες. Μέσα από παρεμβάσεις, performance, εφήμερες εγκαταστάσεις, ερευνητικά projects, εργαστήρια και χαρτογραφήσεις, η περιοχή του κέντρου της Αθήνας αντιμετωπίζεται ως ένα πεδίο που βιώνεται και επιτελείται - ένα πλέγμα συγκρούσεων, αμφισβητήσεων και καινοτομικών συνθέσεων. .

Αντιστεκόμαστε στην ‘εξωτικοποιημένη’ και αφηρημένη θέαση της Αθήνας ως ένα σημείο "κρίσης", ως προίόν στην παγκόσμια αγορα πολιτιστικού κεφαλαίου. Στεκόμαστε δίπλα σε ακτιβιστικές πρακτικές που λειτουργούν ως οργανωτικοί και αναβιωτικοί παράγοντες της εμπειρίας της καθημερινότητας, στις πραγματικές σχέσεις που καθορίζουν και ενημερώνουν τις δράσεις μας, και στην επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου από τις ίδιες τις τοπικές κοινότητες της πόλης χωρίς διακρίσεις φύλλου, καταγωγής, εισοδήματος.

Στηρίζουμε υβριδικές μορφές καλλιτεχνικής και κοινωνικής δράσης αντιλαμβανόμενοι την τέχνη του δημόσιου χώρου ως μια συμμετοχική, αντί-ηγεμονική, και κατά βάση πολιτική πράξη. Υπερασπιζόμαστε με κάθε μέσο την δημιουργία νέων εφήμερων πεδίων μεταξύ τέχνης, ακτιβισμού και θεωρίας –πεδίων όπου τα όρια μεταξύ καλλιτεχνών και κοινού είναι διάχυτα, όπου η έννοια της εξειδίκευσης είναι ρευστή. Από τρανταχτές δηλώσεις,μέχρι λεπτεπίλεπτη εξερεύνηση, οι εικαστικές παρεμβάσεις στον δημόσο χώρο αποτελούν ένα κάλεσμα για συμμετοχικότητα, κάτω από το οικονομικό, ιδρυματικό και πολιτικό ραντάρ.