Για την συμμετοχή της στο πρότζεκτ θέλησε να δουλέψει με χαρακτηριστικά που κατά την ίδια ορίζουν κάποιες βασικές διαφορές ανάμεσα σε Ελβετία και Ελλάδα καθώς και να αναφερθεί στο περσινό έργο της Madame Tricot "Wilgefortis" το οποίο ξεσήκωσε αντιδράσεις στη γειτονιά. Για την δημιουργία του έργου της, η Βλασσοπούλου εστίασε στις πρακτικές άσκησης της δημοκρατίας, την κλίμακα της οικονομίας καθώς και την επιρροή της θρησκείας στην καθημερινή ζωή των πολιτών.
Θέλοντας να φέρει τα παραπάνω στοιχεία μαζί ξεκινά από τον θεσμό του οστρακισμού της Αθηναϊκής δημοκρατίας του 6ου αιώνα π.Χ. και την φόρμα του Όστρακου. Ο οστρακισμός καθιερώθηκε ως μια προσπάθεια να προστατευτεί το πολίτευμα της Αθήνας από την τυραννία και να ενισχυθεί η λαϊκή δύναμη. Η χρησιμότητα του οστρακισμού ήταν να απαλλάσσονται οι Αθηναίοι από πολίτες που είχαν συσσωρεύσει υπερβολικά μεγάλη πολιτική δύναμη, σε σημείο που να γίνονται επικίνδυνοι με την πολιτική που ακολουθούσαν. Για την διαδικασία της οστρακοφορίας χρησιμοποιούσαν το Όστρακο (θραύσμα πήλινου αγγείου), όπου πάνω του ήταν χαραγμένο το όνομα του πολίτη του οποίου την εξορία επιθυμούσαν.
Με αυτό σαν αφετηρία η Βλασσοπούλου εντάσσει στοιχεία που φέρνουν στην μνήμη σύγχρονες διαδικασίες ψηφοφορίας και πολιτικής έκφρασης. Χωρίς να επιχειρεί να απαντήσει σε συγκεκριμένα ερωτήματα δημιουργεί μια εγκατάσταση όπου παραθέτει λέξεις, χαράξεις και υλικότητες που μπορεί να συναντήσει κάθε άτομο κατά την άσκηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. Συνολικά, αντιπαραθέτει μαλακά με σκληρά υλικά και φτιάχνει εικόνες που δεν φέρνουν μια ξεκάθαρη πληροφορία έτσι ώστε να επισημάνει την ευπλαστότητα του νοήματος.