Are we there yet?

Έκθεση Αποφοίτων 2025 – Εικαστικές Τέχνες ACG

Καλλιτέχνες: Jason Bonas, Ιωάννα Μπουναζού, Elsa Eustergerling, Mengda Hu, Φανή Κουλοχέρη, Φοίβη Νικολάου, Vaggi Sekifu

Το Πρόγραμμα Εικαστικών Τεχνών της Σχολής Καλών και Παραστατικών Τεχνών Frances Rich του DEREE – The American College of Greece, με χαρά παρουσιάζει την Έκθεση Αποφοίτων 2025 στην ACG Gallery, με εγκαίνια στις 11 Απριλίου στις 18:00.

Οι φοιτητές που ολοκληρώνουν το πρόγραμμα Εικαστικών Τεχνών αφιέρωσαν ένα ολόκληρο ακαδημαϊκό έτος στην έρευνα και την υλοποίηση ενός έργου σχετικού με τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα ως αναδυόμενοι εικαστικοί καλλιτέχνες.
Απόφοιτοι: Jason Bonas, Ιωάννα Μπουναζού, Elsa Eustergerling, Mengda Hu, Φανή Κουλοχέρη, Φοίβη Νικολάου και Vaggi Sekifu.
Σας προσκαλούμε στα εγκαίνια για να δείτε τα έργα και να γνωρίσετε τους καλλιτέχνες.

Η έκθεση Are we there yet? εκφράζει μια ανυπομονησία, μια επιθυμία να φτάσουμε, και ταυτόχρονα μια επίγνωση ότι βρισκόμαστε — και πάντα θα βρισκόμαστε — σε μια κατάσταση διαρκούς μεταμόρφωσης.

Σε αυτή την ακαθόριστη στιγμή ανάμεσα σε αυτό που είναι και σε αυτό που θα μπορούσε να είναι, βρισκόμαστε στο πέλαγος, παρασυρμένοι από τις συγκυρίες και αόρατες δυνάμεις. Ποιες δεξιότητες, ποια μαγεία μπορούν να μας διατηρήσουν σωματικά και πνευματικά υγιείς;
Οι φοιτητές, λίγο πριν την αποφοίτησή τους, φέρουν τα σημάδια της εξάντλησης της διαδρομής αλλά και της ανησυχίας για το καινούργιο. Η ενέργεια και η αναζήτησή τους για το ωραίο, μέσα στην αβεβαιότητα και τις προδοσίες της εποχής, προσφέρουν στον θεατή κατεύθυνση και ανανέωση.

Jason Bonas

Alter Ego, 2025
Τι πρέπει να φοράει κανείς για να ταξιδέψει με ιστιοπλοϊκό; Σε αυτή την εγκατάσταση, ο Bonas προτείνει μια νέα ενδυμασία για την ιστιοπλοΐα παρουσιάζοντας μια σειρά από πανωφόρια φτιαγμένα από πανιά και άλλα υλικά που προέρχονται από το "Alter Ego", το ιστιοπλοϊκό του παππού του.
Εμπνευσμένο από τη mise-en-scène ενός σκάφους, το έργο παρουσιάζεται ως ένα σύνολο υβριδίων ανάμεσα σε χώρο, γλυπτό και ένδυμα, που διαπραγματεύονται τη μορφή, την υλικότητα, τη λειτουργικότητα και το status.
Ποιο είδος εαυτού είναι ραμμένο μέσα σε αυτά τα υλικά;

Ιωάννα Μπουναζού

Lines of Liberation, 2025
Μέσα από μια σειρά ζωγραφικών έργων, η Μπουναζού μετατρέπει τον περιορισμό σε ελευθερία. Με εκφραστικά χρώματα και δυναμικές χειρονομίες, χαρτογραφεί το ταξίδι από τη δομή προς τη σπιρτάδα, εμπνευσμένη από τη συνήθειά της να μουτζουρώνει κύκλους όταν αισθάνεται ελεύθερη και τετράγωνα όταν νιώθει περιορισμένη.
Οι πίνακες της αντανακλούν την ένταση ανάμεσα στον έλεγχο και την απελευθέρωση.

Elsa Eustergerling

Pink Funk, 2025
Η Eustergerling δημιουργεί μια εμβυθιστική εγκατάσταση από προσωπικά σημειώματα, λίστες, υπενθυμίσεις και καταγραφές ημερολογίου. Το έργο ξεδιπλώνεται από τον τοίχο προς μια αφηρημένη γλυπτική μορφή, αποτυπώνοντας την εμπειρία της με τη ΔΕΠΥ (ADHD) μέσω της χαοτικής συσσώρευσης σημειώσεων — ως ένας μηχανισμός διαχείρισης αλλά και ως ένδειξη αθέατης, ιδιωτικής εργασίας.
Δημοσιοποιώντας προσωπικές σκέψεις, ενώ ταυτόχρονα αποκρύπτει μέρος του περιεχομένου, η Elsa διερευνά την ένταση ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό εαυτό, προσφέροντας έναν στοχασμό για την ορατότητα και τον έλεγχο.

Mengda Hu

To see eye to eye, 2025
Η σκιογραφική εγκατάσταση του Hu είναι εμπνευσμένη από τη χειρουργική επέμβαση διόρθωσης μυωπίας που υποβλήθηκε. Μέσα από πολύπλοκες χαρτοκοπές και φως, το παιχνίδι των σκιών και των αντανακλάσεων δημιουργεί έναν νέο τρόπο θέασης.
Πέρα από τα παραδοσιακά οπτικά όρια και τις επιφανειακές μορφές — και πέρα από τους δικούς μας σωματικούς ή μεταφορικούς περιορισμούς — ο Hu μάς καλεί να αγκαλιάσουμε ό,τι κρύβεται στις σκιές και να μοιραστούμε την ομορφιά που ο ίδιος βλέπει.

Φανή Κουλοχέρη

And Now We Wait, 2025
Η Φανή Κουλοχέρη εστιάζει στην υγεία και τη σωματική ίαση μέσω ανατομικών σχεδίων και γλυπτικών αναφορών στο σώμα. Εμπνευσμένη από την ορθόδοξη παράδοση, αναφέρεται στα τάματα, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει διάλογο με τις σύγχρονες εξελίξεις της ιατρικής.
Η Κουλοχέρη ρίχνει φως σε ζητήματα υγείας που θεωρούνται ταμπού στις σύγχρονες κοινωνίες, αναδεικνύοντας την «τερατώδη» πλευρά τους. Η συλλογή της από αντικείμενα έρχεται αντιμέτωπη με τον θεατή μέσα από το βλέμμα του ασθενούς που αγωνίζεται για ίαση.

Φοίβη Νικολάου

Morpheus’ Bed, 2025
Καταγράφοντας τα αόρατα ίχνη του ύπνου, η Νικολάου διατηρεί τις φθίνουσες εντυπώσεις του σώματος σε ανάπαυση, αποκαλύπτοντας τον ύπνο ως τόπο μεταμόρφωσης.
Το έργο Morpheus’ Bed είναι μια γλυπτική εγκατάσταση, ένα οπτικό αρχείο υποσυνείδητης κίνησης και ασυνείδητης δραστηριότητας· πού περιηγήθηκε ο νους, τι παραμένει στις πτυχές, και πώς ο ύπνος αφήνει το αποτύπωμά του στην απουσία του σώματος.

Vaggi Sekifu

Multiple – Single – Use, 2025
Στην βιντεοεγκατάσταση Multiple – Single – Use, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την απόσταση ανάμεσα σε ό,τι θα έπρεπε να συμβαίνει για το περιβάλλον και την πίστη μας στο αν όντως θα συμβεί.

Οι πολυετείς διαπραγματεύσεις για μια Παγκόσμια Συνθήκη για τα Πλαστικά αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Αύγουστο στη Γενεύη. Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί, τα Νησιά Γκαλαπάγκος έχουν προταθεί ως τόπος υπογραφής της συνθήκης λόγω της μοναδικής βιοποικιλότητάς τους και της ευαλωτότητάς τους στη ρύπανση από πλαστικό.
Το έργο του Sekifu αναδεικνύει την κουλτούρα της κατανάλωσης προϊόντων μιας χρήσης και μεταφέρει την ευθύνη σε όσους κατέχουν νομοθετική εξουσία, μέσα από την απεικόνιση ενός φανταστικού — και μάλλον απίθανου — σεναρίου στο οποίο η «Συνθήκη των Γκαλαπάγκος» για την παγκόσμια απαγόρευση παραγωγής και χρήσης πλαστικών μιας χρήσης έχει επικυρωθεί.

Εγκαίνια: Παρασκευή, 11 Απριλίου, 18:00–22:00
Διάρκεια έκθεσης: 12 Απριλίου – 3 Μαΐου 2025
Η έκθεση θα παραμείνει κλειστή από 17 έως 21 Απριλίου λόγω διακοπές Πάσχα.
Από 22 έως 26 Απριλίου 2025, η επίσκεψη θα είναι δυνατή μόνο κατόπιν ραντεβού.
Για ραντεβού, παρακαλώ επικοινωνήστε μέσω mail: f.koulocheri@acg.edu

Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα – Σάββατο: 14:00–17:00

Τοποθεσία:
ACG ART GALLERY, DEREE – THE AMERICAN COLLEGE OF GREECE
Οδός Γραβιάς 6, 15342, Αγία Παρασκευή, Αθήνα