Recording Angel, ο τίτλος της νέας ταινίας της Δανάης Ηούς αλλά και της έκθεσής της στο Akwa Ibom, αντλεί από τη συμβολική μορφή του Καταγραφέα Αγγέλου που συναντάται σε θρησκευτικές και λογοτεχνικές παραδόσεις—έναν ουράνιο γραφέα που συγκεντρώνει τις πράξεις, τις σκέψεις και τα λόγια κάθε ανθρώπου. Η ταινία, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην παρούσα έκθεση, αρθρώνεται μέσα από τους καθρέφτες ενός αυτοκινήτου που διασχίζει τη Θήβα και την γύρω ύπαιθρο, καταγράφοντας το τοπίο μέσα από περαστικές αντανακλάσεις—πλάγιες και αποσπασματικές. Καθώς στο ραδιόφωνο ακούγεται μια εκπομπή που παρουσιάζει τις υδατογραφίες και τα κείμενα του James Skene, Βρετανού ζωγράφου, διπλωμάτη και περιηγητή του 19ου αιώνα, η ταινία δημιουργεί μια σύνδεση ανάμεσα σε παρελθοντικές και σύγχρονες πράξεις παρατήρησης. Αυτή η χειρονομία επεκτείνεται σε μια νέα σειρά γλυπτών που βασίζονται σε τηλεκάρτες που παρήχθησαν το 2003 από το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ελλάδας, με πανοραμικές απεικονίσεις Ελληνικών τοπίων ζωγραφισμένες από τον Skene. Χρησιμοποιώντας κατοπτρικές επιφάνειες και συσκευές όπως το πραξινοσκόπιο, τα γλυπτά της Ηούς, θολώνουν τα όρια μεταξύ καταγραφής και αντανάκλασης, υποδεικνύοντας ότι η κίνηση—και όχι το ίδιο το μέσο—είναι αυτή που συνθέτει τη μνήμη. Οι διαδικασίες καταγραφής και το πώς αυτές διαμορφώνουν τόσο την ιστορική αφήγηση όσο και τα αντιληπτικά πλαίσια μέσω των οποίων βιώνεται, στην έκθεση παρουσιάζουν τον recording angel όχι ως θεϊκό μάρτυρα αλλά ως έναν μηχανισμό σε συνεχή ροή—ανακλαστικό, επαναληπτικό και ασταθή στο βλέμμα του.

H Δανάη Ηώ είναι εικαστικός που ζει στην Αθήνα και το Ρότερνταμ. Μέσω ταινιών και γλυπτών η πρακτική της εστιάζει σε διαδικασίες δημιουργίας συλλογικών και προσωπικών αφηγημάτων. Οι ταινίες τις έχουν προβληθεί στο Doclisboa (2024), το Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας (2024) το Institute of Contemporary του Λονδίνου (2023) και στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Ρότερνταμ (2023) μεταξύ άλλων. Έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση στο State of Concept, Αθήνα το 2023. Κάποιες πρόσφατες ομαδικές εκθέσεις και περφόρμανς είναι: 'έξω φρενών από ευχαρίστηση', κτήριο Νόμπελ(2023), Open Systems στο UKS, Όσλο (2023) και I am inside who I was στον χώρο PuntWG, Amsterdam (2022). Αποφοίτησε από το Iνστιτούτο Sandberg της ακαδημίας Gerrit Rietveld Academie (MFA) το 2018 και από το Κολέγιο Goldsmiths του Πανεπιστημίου του Λονδίνου το 2015 (BA).

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε με τη γενναιόδωρη υποστήριξη του Ιδρύματος Carved to Flow και του CBK Ρότερνταμ.