Μέσα από μια εικοτολογική (speculative) εγκατάσταση-διαμέρισμα, παρακολουθήστε την ερευνητική διαδικασία της Emma Camille Barreto καθώς καταγράφει την εσώτερη ζωή της μεσοπανίδας του εδάφους στην
Αθήνα.Η παρουσίαση σηματοδοτεί την αρχή μιας εν εξελίξει εξερεύνησης της επικοινωνίας και της έκφρασης μεταξύ εντόμων, μεσοοργανισμών και μακροοργανισμών. Χρησιμοποιώντας αποκλειστικά μεθόδους αυτοδιδασκαλίας στο πεδίο, εξετάζονται οι βαθιά προσωπικές σχέσεις που δημιουργούνται με τα υποκείμενα της έρευνας, μέσα από ένα πρίσμα που αντιβαίνει στην επιστημονική μέθοδο και στις συμβατικές αντιλήψεις περί νοημοσύνης των ζώων.
Η «Αλληλοβορά» είναι μια γλυπτική εγκατάσταση, ένα είδος πύλης που αναδύεται μέσα από έρευνα σε ιστορίες της λαϊκής παράδοσης –ιδιαίτερα όσες εδράζονται σε μύθους– και ενεργοποιείται μέσω μιας περφόρμανς. Προσωπικές αναμνήσεις, όνειρα και βιώματα συγχωνεύονται με μύθους για να συγκροτήσουν νέες αφηγήσεις, τόσο ως συνέχειες όσο και ως ρήξεις με το παρελθόν. Οι αφηγήσεις εξιστορούνται εκ νέου στο παρόν, στον τόπο όπου γεννήθηκαν. Τα νέα τέρατα συνδέονται με τα αρχαία, τα οποία μεταμορφώθηκαν βίαια από θεϊκές δυνάμεις, λειτουργώντας ως αλληγορίες των σύγχρονων κοινωνικοπολιτικών συστημάτων, όπου η διαφυγή είναι αδύνατη. Σε αυτήν τη νέα τάξη πραγμάτων, τα τέρατα γίνονται πρωταγωνιστές, διεκδικώντας την ελευθερία τους. Ο χρυσός, άλλοτε σύμβολο ομορφιάς, επιβράβευσης και επιθυμίας, υπεξαιρείται και κυριεύεται από αυτά.
Οι Diogo και Fallon θα παρουσιάσουν τα πρώιμα στάδια του πρότζεκτ “through the looking sea”, με ένα φανζίν που συλλέγει οπτικά και κειμενικά προσχέδια, συνοδευόμενο από μικρά γλυπτά και ένα ηχητικό έργο. Μαζί εργάζονται σε μια εικοτολογική μυθολογία μιας υποθαλάσσιας κοινότητας, επαναπροσδιορίζοντας τη μνήμη της Μεσογείου και εστιάζοντας σε αποικιακούς μηχανισμούς και δομές που εξακολουθούν να υφίστανται.
Στο πλαίσιο των Open Days, η Ειρήνη μοιράζεται πρόσφατα ευρήματα και σκέψεις από την εν εξελίξει έρευνά της πάνω σε ταξινομικά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση ανθρώπινων δράσεων. Η ομιλία της παραθέτει τη διαδικασία εμπλοκής της με τις τεχνολογίες επιτήρησης και την αδυναμία αντιστοίχισης της κίνησης με τη γλώσσα, όταν τα σώματα εγκλωβίζονται σε επίπεδα, ορθογώνια κάδρα και σε προκαθορισμένες «ετικέτες».
Το 1998, ένα ελληνικό λεξικό έδωσε ως ορισμό της «Φιλιππινέζας» την «οικιακή βοηθό». Αυτό το βιντεοτοπίο αποτελεί έναν ιερό χώρο επανοικειοποίησης της αληθινής «Φιλιππινέζας», ως θεραπεύτριας, ιέρειας, μητέρας.Βαθιά μες στο αίμα αυτών των μεταναστριών κυλούν ίχνη του προαποικιακού παρελθόντος – η ιερότητα των γυναικών για τη μετάβαση από τον κόσμο των ονείρων στον υλικό κόσμο. Η εγκατάσταση προέκυψε μέσα από συζητήσεις για τα ταξίδια τους τόσο στον φυσικό όσο και στον αστρικό κόσμο – ταξίδια θυσίας και ονείρων.
Το “Dreamwalk” αμβλύνει τα όρια μεταξύ των κόσμων της ζωντανής θεατρικής παράστασης, της εικονικής πραγματικότητας και του χωρικού ηχητικού σχεδιασμού, δημιουργώντας ένα έντονο ταξίδι υβριδικής πραγματικότητας –που επιτελείται από «έναν/μία προς έναν/μία» και από «έναν/μία προς πολλούς/πολλές»– σε αναζήτηση της ελπίδας και της λαμπερής εκδήλωσής της στον κόσμο.Εμπνευσμένο από τη φιλοσοφική διερεύνηση της έννοιας της ελπίδας από τον Ernst Bloch και την ατελή φύση της πραγματικότητας, το “Dreamwalk” ανοίγει έναν προσωρινό, εύθραυστο χώρο, όπου μπορεί κανείς να ανιχνεύσει τις ελπίδες, τα όνειρα και φευγαλέες δυνατότητες της ανθρωπότητας.Σε έναν κόσμο όπου η ικανότητα να ονειρευόμαστε καταλαμβάνεται από τα πιο ζοφερά και απελπιστικά οράματα για το μέλλον, το πρότζεκτ μάς προσκαλεί –μεμονωμένα αλλά και μαζί– σε ένα εξερευνητικό ταξίδι προς έναν κόσμο που ακόμα δεν έχει έρθει και στην ενδεχόμενη αποκάλυψη μιας ουτοπίας μέσω αυτού.Πού και πώς μπορούμε να ελπίζουμε και να ονειρευόμαστε (για) μια καλύτερη ζωή;
Μια αταξινόμητη περφόρμανς ποίησης από την Carol Sansour και τους αδελφούς Καλογεράκη, όπου τα αραβικά και τα ελληνικά συμπλέκονται μέσα από τους στίχους της Κατερίνας Γώγου και της ίδιας της Sansour. Ποίηση και πρωτότυπη μουσική συγχωνεύονται σε μια ζωντανή μετάφραση, αμφισβητώντας όρια, επαναπροσδιορίζοντας νοήματα και επικαλούμενα τον ρευστό χώρο ανάμεσα σε γλώσσες, πολιτισμούς και ταυτότητες. Παράλληλα, στο πλαίσιο του διημέρου, η Sansour θα παρουσιάσει μια δίγλωσση εγκατάσταση οπτικής ποίησης με ελληνικά και αραβικά κείμενα, διερευνώντας την πολιτική ταυτότητα και τον δημόσιο χώρο.
Η αυτοματοποιημένη επιτελεστική εγκατάσταση “Neither this Nor the other” διερευνά το τεχνο-ρομάντζο, τη σωματική εξάντληση και τη σουρεαλιστική επιθυμία για σύνδεση σε έναν υπερδιαμεσολαβημένο κόσμο. Με αφετηρία ένα υπό ανάπτυξη σενάριο παράστασης, επικεντρώνεται στην αναπνοή –την τεταμένη, την ακανόνιστη, την εξασθενημένη– ως μια μεταφορά για τη συναισθηματική αστάθεια, την αποσωμάτωση και τα θολά όρια ανάμεσα στο όνειρο και τα δεδομένα, στον έρωτα και τον κώδικα, στην παρουσία και την αποπραγμάτωση.
Μια βιντεοεγκατάσταση στην οποία δύο ζευγάρια μάτια εξερευνούν την
Αθήνα μέσα από τον φακό της φιλίας, του αγώνα και της αλληλεγγύης. Τα βήματά τους ακολουθούν το βλέμμα τους σε μια πόλη που γνωρίζουν καλά. Οι συζητήσεις τους παίρνουν τη μορφή ανεπίσημης αφήγησης, όπου διάφορες ιστορίες συνυφαίνονται σε μια προσπάθεια υπονόμευσης της μονοδιάστατης υποκειμενικότητας.
Rosa Whiteley | Cultivated Atmospheres: The Other Weather Forecast
Μια εγκατάσταση έρευνας σε εξέλιξη για τη σχέση ανάμεσα στα ατμοσφαιρικά φαινόμενα και τη διατροφική πολιτική. Το έργο που παρουσιάζεται διερευνά εναλλακτικές μεθόδους πρόγνωσης του καιρού μέσα από την παρατήρηση των νεφών, την πρώιμη ανθοφορία των φυτών, τα κόκαλα των αρνιών ή τα τσιμπήματα των εντόμων λίγο πριν από τη βροχή.