Στην έκθεση «Ίχνη στο χαρτί» παρουσιάζεται ένα σημαντικό corpus έργων του καλλιτέχνη Onorio Bravi με ξυλογραφίες και χαλκογραφίες που έχει φιλοτεχνήσει την τελευταία πενταετία. Οι εικαστικές ενότητες έργων προέρχονται από ένα ευρύτερο πεδίο θεματικών που συνυπάρχουν στο έργο του αναδεικνύοντας τη σχέση με το χρώμα και το φως, αλλά και την σύνδεση ανάμεσα στην τεχνική και την χειρωνακτική πρακτική της χαρακτικής, με το εννοιολογικό θεματικό βάθος των εικόνων και τη δημιουργία ψυχικών τοπίων.

Η εμπειρία του εντάσσεται σε μια ιστορική γενιά καλλιτεχνών για τους οποίους η συνάντηση με μη δυτικούς πολιτισμούς επαναπροσδιόρισε ριζικά τις καλλιτεχνικές τους αναζητήσεις. Το εικαστικό λεξιλόγιο του Onorio Bravi τρέφεται από έναν συνεχή διάλογο με διάφορες παραδόσεις, υπερβαίνοντας τη θεμελιώδη βορειοαφρικανική εμπειρία, κατακτώντας τις μεσογειακές αισθήσεις που συνεχίζουν να εκδηλώνονται στην πυκνότητα του φωτός και του χρώματος που χαρακτηρίζει τα έργα του, δίνοντάς τους μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα.

Το έργο του διέπεται από μια διεπιστημονικότητα που τον οδήγησε να αφοσιωθεί στη ζωγραφική αλλά και στη χαρακτική, φιλοτεχνώντας ξυλογραφίες, χαλκογραφίες και υδατογραφίες, κινούμενος με ρευστότητα, ευελιξία και με μια προσέγγιση που υποδηλώνει μια αξιοσημείωτη κυριαρχία και ένα συνεκτικό εικαστικό όραμα.

Στο έργο του Bravi το σχέδιο, η χάραξη και το ίχνος συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν διαμορφώνοντας ένα μοναδικό εικαστικό σύμπαν. Σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης Davide Caroli, που προλογίζει με κείμενό του τον κατάλογο της έκθεσης, η τέχνη του Bravi συνομιλεί έντονα με την ιστορία της χαρακτικής στην ευρύτερη περιοχή της Emilia Romagna: “[…] Και τα χαρακτηριστικά αυτής της ευφάνταστης παράδοσης διαφαίνονται κυρίως στα έργα οξυγραφίας και ακουατίντας, τα οποία ο Bravi συνεχίζει να συνδυάζει με ζωγραφική και σχέδια: σκηνές που, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπογραμμίζουν το μαγικό τους χαρακτήρα με τη χρήση του χρώματος – κάτι που δεν συνηθίζεται να εφαρμόζεται σε αυτό το είδος τεχνικής – αλλά χάρη στο οποίο καταφέρνει να δημιουργεί ατμόσφαιρες και προτάσεις που τυλίγονται έτσι σε μια σχεδόν ονειρική και οραματική έμπνευση, ως αποτέλεσμα μιας έκστασης που του επιτρέπει να αποκαλύπτει έναν εντελώς δικό του κόσμο – έναν αρχαϊκό και πρωτόγονο κόσμο. Ίχνη που με τον τρόπο αυτό γίνονται το μέσο για την πραγμάτωση των ονείρων. Όνειρα που οδηγούν σε φανταστικούς τόπους, τόπους που ο Bravi αρέσκεται να ορίζει ως «τόπους της ψυχής».”

Στις συνθέσεις του Bravi συνυπάρχουν η σκληρότητα της κοινωνικής κριτικής με μια βαθύτερη, ίσως ενσυναισθητική ή ελπιδοφόρα ανθρώπινη διάσταση, ενώ μέσα από το έργο του αρθρώνεται ένα ισχυρό κοινωνικό σχόλιο. Σύμφωνα με τον Davide Caroli: “Αναφερόμενος στις πιο δύσκολες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας, ο καλλιτέχνης δημιουργεί μια συνέχεια του ανθρώπινου αγώνα, υποδηλώνοντας ότι η τέχνη μπορεί να χρησιμεύσει ως διαχρονική φωνή για τη δικαιοσύνη. Αυτό αναβαθμίζει το κοινωνικό του σχόλιο πέρα από την απλή επικαιρότητα, προσδίδοντάς του μια διαρκή απήχηση”.

Κείμενα: Davide Caroli, Luca Maggio