Η παρουσίαση Like wildflowers in the cracks συγκεντρώνει οκτώ κινηματογραφικά έργα εννέα διεθνών καλλιτεχνών σε ένα διήμερο πρόγραμμα προβολών, με το Α’ μέρος να παρουσιάζεται την Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου, και το Β΄ μέρος την Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου, εστιάζοντας στην έννοια της ελπίδας, ως απόρροια συλλογικής επιθυμίας, και προσπάθειας για αλλαγή. Η ελπίδα, όπως μας θυμίζει η bell hooks, αποτελεί αναγκαίο συστατικό κάθε πολιτικού αγώνα για ριζική αλλαγή, ιδιαίτερα σε συνθήκες απογοήτευσης και κοινωνικής αποξένωσης. Το πρόγραμμα προβολών διερευνά το πώς η μνήμη, η επιμονή και η αγάπη – ενάντια σε δομές που προωθούν την εξουθένωση και την απάθεια – λειτουργούν ως πολιτικές πράξεις, βαθιά ανθρώπινες και ως εργαλεία αντίστασης και επαναπροσδιορισμού της πραγματικότητας. Όπως τα αγριολούλουδα, που φυτρώνουν μέσα από τις ρωγμές, έτσι και η ελπίδα αναδύεται εκεί όπου κάτι σπάει, ραγίζει ή αμφισβητείται, δημιουργώντας νέες, πιθανές εκδοχές της πραγματικότητας.

Επιμέλεια: Δέσποινα Τζάνου

ΜΕΡΟΣ Β

Like wildflowers in the cracks: Signals from the otherwise

Συνολική διάρκεια προβολής: 1 ώρα και 36 λεπτά

Την δεύτερη μέρα εστιάζουμε στην επανεξέταση και αναδιαμόρφωση της πραγματικότητας, μέσα από τη δημιουργία εναλλακτικών κόσμων, όπου οι τρέχουσες αφηγήσεις – πατριαρχικές, καπιταλιστικές, τεχνολογικές, νομικές – καθώς και η γραμμική αντίληψη του χρόνου, αμφισβητούνται και υπερβαίνονται. Σε αυτό το οριακό σημείο μεταξύ πραγματικότητας και μύθου, αποδομούνται οι αφηγηματικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί, οι εξουσίες και οι ιεραρχίες που διαμορφώνουν και αναπαράγουν τη σύγχρονη εμπειρία ζωής. Ταυτόχρονα, η ταυτότητα και η έννοια της ατομικότητας καταρρέουν, δημιουργώντας ένα αμάλγαμα πολλαπλών πραγματικοτήτων. Σε αυτό το πλαίσιο, γεννιούνται νέες μορφές αντίστασης και συλλογικότητας, όπου η ελπίδα γίνεται συνειδητή πράξη αγάπης και επιλογής, αναζητώντας και υλοποιώντας εναλλακτικούς τρόπους (συν)ύπαρξης και συμβίωσης.

Phuong Thao Nguyen: Don’t move, 2024, διάρκεια 4′

Jonathan Uliel Saldanha: After the Law, 2020, διάρκεια 26′

Tai Shani: My Bodily Remains, Your Bodily Remains, 2023, διάρκεια 63′

Eva Papamargariti: Strong, Feeble, Unfixed, 2022, διάρκεια 3′

16 Ιανουαρίου 2026
Παρασκευή, 18:30
Κόστος συμμετοχής: 5€

Phuong Thao Nguyen: Don’t move, 2024

Δύο διαδοχικά πλάνα από ένα απομονωμένο ορεινό χωριό, όπου οι κάτοικοι μιλούν τη δική τους γλώσσα και ζουν έξω από τους ρυθμούς και αξίες του καπιταλισμού. Η ταινία στέκει ως σιωπηλός παρατηρητής αυτού του εύθραυστου τόπου, υπενθυμίζοντας ότι εναλλακτικοί τρόποι ύπαρξης μέσα στον κόσμο όχι μόνο είναι δυνατοί, αλλά ήδη υπάρχουν, έστω και αν συχνά παραμένουν αθέατοι.

Το έργο της Nguyen παρατηρεί και καταγράφει ιστορίες, εμπειρίες και αντικείμενα, που διαπερνούν πολιτισμικά και πολιτικά όρια, τοποθετώντας τα σε ιστορικά πλαίσια. Μέσα από τα πεδία του ντοκιμαντέρ, της μυθοπλασίας, γλυπτικής, λογοτεχνίας και των εγκαταστάσεων, δημιουργεί αφηγήσεις συνδεδεμένες με ζητήματα ταυτότητας, συμβίωσης, προσωπικής και συλλογικής μνήμης.

Η Phuong Thao Nguyen ζει και εργάζεται μεταξύ Γαλλίας, Βιετνάμ και Γερμανίας. Μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε χώρους όπως το Centre Pompidou (Παρίσι), το Centre de Cultura Contemporània (Βαρκελώνη), το Piccadilly Circus (Λονδίνο), τη Biennale de Mulhouse (Μυλούζ, Γαλλία) και άλλες διεθνείς διοργανώσεις. 

Jonathan Uliel Saldanha: After the Law, 2020

Ένα άγνωστο γεγονός προκαλεί μια τοξική μετάλλαξη, η οποία διαβρώνει τη γλώσσα, καταλύει τον νόμο και αποσυνθέτει τους καθιερωμένους ρόλους. Η δράση της ταινίας εξελίσσεται ως μια πειραματική περφόρμανς, όπου συλλογικές κινήσεις συγκρούονται με μια συνθετική φωνή και υπνωτικούς χορωδιακούς ήχους. Ηχητικά θραύσματα της σύγκρουσης αυτής φανερώνουν νέες προοπτικές και δυνατότητες του δίκαιου πέρα από τους υπάρχων υφιστάμενους θεσμούς και κανόνες.

Ο Jonathan Uliel Saldanha είναι συνθέτης, εικαστικός και σκηνοθέτης θεάτρου. Το έργο του διερευνά προ-γλωσσικές δεξιότητες, την κυβερνητική, τον ανιμισμό και υποθετικές οικολογίες. Είναι ιδρυτής του SOOPA collective και διευθύνει τα μουσικά σχήματα HHY & The Macumbas και HHY & The Kampala Unit. Η μουσική του έχει παρουσιαστεί σε φεστιβάλ όπως Unsound, Roskilde, Fusion, Rewire και CTM, με κυκλοφορίες σε δισκογραφικές όπως Nyege Nyege, Tzadik και House of Mythology.

Το 2025 παρουσίασε το έργο «Surface Disorder» στη Δημοτική Πινακοθήκη Λισαβόνας, μετά την πρεμιέρα του το 2024 στη Galeria Municipal do Porto (Πόρτο), με σχετική έκδοση από το Mousse Publishing. Από το 2020 έως το 2022, ήταν Associate Artist στο Δημοτικό Θέατρο του Πόρτο, όπου δημιούργησε έργα όπως «Red Mercury», «Lithium Faust» και  «Libidinal Lake». Έχει εκθέσει μεταξύ άλλων στα: Palais de Tokyo (Παρίσι), Serralves Museum (Πόρτο), Accès(s) Festival (Billère), DañsFabrik (Μπρεστ), Teatro Municipal Rivoli (Πόρτο), CCB – Centro Cultural de Belém (Λισαβόνα), Forum Arte Braga (Μπράγκα), στη γκαλερί Duarte Sequeira (Μπράγκα), Solar Galeria de Arte Cinemática (Vila do Conde), Teatro Nacional São Carlos (Λισαβόνα), GNRation (Μπράγκα), Centro de Artes Contemporâneas (Αζόρες), Festival Dias Da Dança (Πόρτο), CEC (Γκιμαράες), Balleteatro (Πόρτο), και Culturgest (Πόρτο).

Tai Shani: My Bodily Remains, Your Bodily Remains, 2023

Τέσσερις χαρακτήρες διερευνούν την αγάπη, την επανάσταση και ιστορίες της αντίστασης μέσα από έναν συνδυασμό ονειρικών πλάνων και τρόμου. Η ταινία στοχάζεται ποιητικά πάνω σε ιστορικά κινήματα, τον αντιρατσισμό, queer φεμινισμό και επαναστατικές ιδέες, αναδεικνύοντας την αγάπη και την ηδονή ως δύναμη που μπορεί να οδηγήσει σε ριζικές αλλαγές. Το έργο συνοδεύεται από μουσική των Maxwell Sterling και Richard Fearless (Death in Vegas), ενσωματώνοντας ήχους από γκαμελαν και αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Residency στο Southbank Centre Studio. Περιλαμβάνει επισης digital animations από τον Adam Sinclair.

Το έργο της Tai Shani συνδυάζει πειραματική γραφή, κινούμενη εικόνα, φωτογραφία, γλυπτική και περφόρμανς για να δημιουργήσει έναν μετα-πατριαρχικό κόσμο ριζοσπαστικής θηλυκότητας. Αντλεί έμπνευση από τις έννοιες της φροντίδας, ασθένειας και αλληλεγγύης, επαναδιεκδικώντας αισθητικές συνδεδεμένες παραδοσιακά με το γυναικείο φύλο με ριζοσπαστικό τρόπο, για να εκφράσει ουτοπικές ιδέες που αμφισβητούν τις κυρίαρχες εξουσίες.

Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις περιλαμβάνουν: The Spell or The Dreams στο  Somerset House (Λονδίνο), Sun Is a Flame That Haunts The Night με ανάθεση της High Line (Νέα Υόρκη), The World to Me Was A Secret: Caesious, Zinnober, Celadon, and Virescent στο The Cosmic House (Λονδίνο), Lavish Phantoms of the House of Dust στη γκαλερί Gio Marconi (Μιλάνο), KM21 (Χάγη), Contemporary Arts Center (Σινσινάτι, 2023). Έχει εκθέσει επίσης στα: CentroCentro (Μαδρίτη), Turner Contemporary (Τέρνερ), Grazer Kunstverein (Γκρατς), Nottingham Contemporary (Νότιγχαμ), Fondazione Sandretto Re Rebaudengo (Τορίνο), Glasgow International (Γλασκώβη), Tensta Konsthall (Στοκχόλμη), Wysing Arts Centre (Κέμπριτζ), Serpentine Galleries (Λονδίνο), Tate (Λονδίνο), Irish Museum of Modern Art (Δουβλίνο).

Το 2019, μοιράστηκε το Turner Prize με τους Lawrence Abu Hamdan, Helen Cammock και Oscar Murillo. Την ίδια χρονιά ήταν υποψήφια για το Max Mara Art Prize.

Εύα Παπαμαργαρίτη: Strong, Feeble, Unfixed, 2022

Ένα παράξενο υβριδικό σώμα «Πάντα Ανθισμένο, Πάντα Φθαρτό», που άλλοτε μοιάζει με άνθρωπο, φυτό ή απολίθωμα ακαθόριστου χρόνου. Η ταινία εξερευνά την εντροπία και τη διαρκή μεταμόρφωση, όπου πολλαπλές χρονικότητες και ιστορίες συγκλίνουν, δημιουργώντας χώρο για εναλλακτικές μορφές ύπαρξης και γίγνεσθαι.

Η Παπαμαργααρίτη χρησιμοποιεί μια ποικιλία μέσων, όπως κινούμενη εικόνα, έντυπο υλικό και γλυπτικές εγκαταστάσεις, για να διερευνήσει τις νέες σχέσεις που προκύπτουν από τη γνωστική και συναισθηματική αλληλεπίδραση μεταξύ των πολλαπλών πραγματικοτήτων στις οποίες ζούμε, καθώς και τη δυναμική ενδο-σύνδεση και ενδο-δράση των γεγονότων που λαμβάνουν χώρα μεταξύ διαφορετικών συστημάτων.

Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε ατομικές εκθέσεις, ομαδικές εκθέσεις και προβολές παγκοσμίως, σε σημαντικούς θεσμούς, μουσεία και φεστιβάλ, όπως τα New Museum (Νέα Υόρκη), Whitney Museum (Νέα Υόρκη), Tate Britain (Λονδίνο), MAAT Museum (Λισαβόνα), ΕΜΣΤ (Αθήνα), Museum of Moving Image (Νέα Υόρκη), MoMA PS1 (Νέα Υόρκη), GAMeC Museum (Μπέργκαμο), MOCA (Μόντρεαλ), Μπιενάλε της Αθήνας, Mediterranean Biennale (Σαν Μαρίνο), Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, MUTEK (Μόντρεαλ), Transmediale Festival (Βερολίνο), MIRA Festival (Μαδρίτη), New Now Festival (Τσόλφεραϊν), Ars Electronica (Λιντς, Αυστρία), Liste Art Fair (Βασιλεία) και Kunstraum Niederostereich (Βιέννη).

Έχει συμμετάσχει ως resident artist σε προγράμματα όπως το LUMA Foundation (Arles, Γαλλία, 2023), New Now Residency στο Zollverein (Γερμανία, 2023). Το 2024/25 συμμετείχε στο πρόγραμμα Extended Research Residencies του Onassis AiR. 

Η Δέσποινα Τζάνου είναι επιμελήτρια, συγγραφέας και ιστορικός τέχνης. Αποφοίτησε από το Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Αθήνα) και συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην Επιμέλεια Εκθέσεων στο London Metropolitan University (Λονδίνο). Εκεί, συνεργάστηκε με τους δημόσιου φορείς Whitechapel Art Gallery και Cell Project Space, ενώ συνίδρυσε την επιμελητική ομάδα DOW Curatorial Collective. Το 2018 ανέλαβε τη θέση της Διευθύντριας στην γκαλερί Duarte Sequeira, στην Μπράγκα της Πορτογαλίας, όπου ανέπτυξε το εκθεσιακό πρόγραμμα της γκαλερί και του πάρκου γλυπτικής, δημιούργησε και οργάνωσε το πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών και το Warehouse project space, ενώ συνέβαλε καθοριστικά στην επέκταση της γκαλερί στη Σεούλ το 2021. Από το 2018 μέχρι το 2024 συνεργάστηκε με το ίδρυμα Forum Arte Braga ως προσκεκλημένη επιμελήτρια και συγγραφέας. Την περίοδο 2022/2023 βραβεύτηκε από την ARTWORKS και υπήρξε Fellow του Προγράμματος Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Από το 2024 δραστηριοποιείται ως ανεξάρτητη επιμελήτρια και συγγραφέας με έδρα την Αθήνα. Τα επιμελητικά της έργα έχουν παρουσιαστεί και σχολιαστεί σε διεθνή περιοδικά και μέσα, όπως τα Mousse Magazine, Frieze, Émergent, Flash Art, CURA, El País, Art Viewer, IGNANT, Anniversary, KUBA Paris, Umbigo Magazine, Público, Time Out και The Art Newspaper, μεταξύ άλλων.