Μια συναισθηματική- φεμινιστική προβολή/ συνάντηση για τις σχέσεις μάνας- κόρης.

Ngozi Onwurah

The body beautiful
23 λεπτά, έγχρωμο, 16mm, Αγγλία, 1991
Το φιλμ διευρενά το βίωμα μιας λευκής μητέρας που υποβάλλεται σε μαστεκτομή και της μαύρης κόρης της που ξεκινά τη καριέρα της ως μοντέλο αναδεικνύοντας τις βαθιές επιπτώσεις της εικόνας του σώματος και της έντασης που φέρει η φυλετική και σεξουαλική ταυτότητα στη σχέση αγάπης μάνας- κόρης. Στο επίκεντρο της αναζήτησης της Onwhurah μέσα από τη στιγματισμένη σεξουαλικότητα της μητέρας βρίσκεται η αλληλοδιαπλοκή μνήμης και φαντασίας. Η Onwurah διερευνά τα βάθη της αντοχής της μητέρας και της αφοσίωσης της κόρης πλάθοντας μια ωδή στη μητέρα της, Madge Onwurah.

Η μαύρη Βρετανή φιλμέικερ Ngozi Onwurah πραγματεύεται θέματα χώρου και χρόνου στο έργο της που αποτυπώνει την ετερογένεια και τις πολλαπλές εκφάνσεις της υποκειμενικότητας. Η Οnwurah εξερευνά τα όρια μεταξύ αφηγηματικού και εθνογραφικού σινεμά και επιμένει πως το σώμα αποτελεί το κύριο πεδίο άρθρωσης ενός αντι-ιμπεριαλιστικού κινηματογραφικού λόγου. Έχει σκηνοθετήσει επεισόδια της Βρετανικής δραματικής σειράς “Heartbear”, έχει επίσης γράψει και σκηνοθετήσει τη ταινία “Welcome II Terrodome”. Άλλοτε επιθετικά άλλοτε τρυφερά και με χιούμορ η Onwurah πραγματεύεται τα σημεία τριβής και τις ειρωνείες του εμφανούς χάσματος άσπρο- μαύρο, καθώς κάτω από το δέρμα τα συναισθήματα έχουν καθολικό χαρακτήρα. Τα φιλμ της έχουν βραβευτεί σε φεστιβάλ στο Βερολίνο, στη Μελβούρνη, στο Τορόντο και στο NBPC στις ΗΠΑ.

Michelle Citron

Daughter Rite, 53 λεπτά, έγχρωμο, 16mm, 1978
Το “Daughter rite” αποτελεί πλέον ένα κλασσικό έργο. Πρόκειται για τον συνδετικό κρίκο που απουσίαζε ανάμεσα στα ντοκιμαντέρ “άμεσου σινεμά” και στα μετέπειτα υβριδικά έργα που αναγνωρίζουν πως η αλήθεια δε μπορεί να βρεθεί μπροστά στο φακό της κάμερας. Σκανδαλώδες για την εποχή του και κυρίως για το γεγονός ότι λύγισε τους κανόνες της αναπαράστασης ώστε να φέρει στο επίκεντρο της προσοχής του κοινού τη διαδικασία δημιουργίας φιλμ. Το “Daughter rite” συνδιαλέγεται δημιουργικά και με τη ρεάλιτι τηλεόραση. Το ντοκιμαντέρ της Citron θίγει φεμινιστικά θέματα, μιλά για τις γυναίκες στο εμπόριο, και προσφέρει φεμινιστικές αναγνώσεις στην αναπαράσταση των μίντια.

Η Michelle Citron έχει δημιουργήσει διάφορα μιντιακά κομμάτια συμπεριλαμβανομένων και διαδραστικών αφηγήσεων όπως “As American as Apple pie”, “Coctails & appetizers”, “Mixed greens”, “What you take for granted”, “Leftovers” και “Daughter rite”. Tο τελευταίο αποτελεί μια πειραματική αφήγηση για κόρες και μανάδες. Το έργο της έχει προβληθεί σε μουσεία και φεστιβάλ φιλμ παγκοσμίως, όπως στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΜΟΜΑ), στο Whitney, στο Ινστιτούτο Αμερικανικού Φιλμ και Νέων σκηνοθετών, και σε φεστιβάλ στο Βερολίνο, στο Λονδίνο, και στο Εδιμβούργο.