Πρόκειται για μια φιλόδοξη απόπειρα διερεύνησης -μέσω της αντιπαράθεσης των έργων δύο δημιουργών που συνδέονται μάλιστα μεταξύ τους με τη σχέση δασκάλου και μαθητή- των ευρύτερων ερωτημάτων που κατά περιόδους έχουν απασχολήσει τόσο τους θεωρητικούς της τέχνης όσο και τους ίδιους τους δημιουργούς αναφορικά με την δυνατότητα της ανθρωποκεντρικής ζωγραφικής να παραμένει επίκαιρη και ικανή να λειτουργεί με αποτελεσματικότητα ως φορέας σύγχρονων προβληματισμών και ως αποτύπωμα της έκφρασης νέων αναζητήσεων.

Υπό το πρίσμα λοιπόν αυτό, η έκθεση επιθυμεί να φέρει στο φως τον τρόπο με το οποίο η μορφή μετατρέπεται στην ουσία στο σύμβολο-φορέα ενός ευρύτερου κοινωνικού και καλλιτεχνικού προβληματισμού και καταλαμβάνοντας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το επίκεντρο της εικαστικής σύνθεσης επιχειρεί να τεθεί στην αρχή της εικαστικής αφήγησης των δύο καλλιτεχνών.

Στόχος, επομένως, αυτής της έκθεσης είναι να ρίξει φως στην πολυεπίπεδη δυναμική παρουσία της ανθρώπινης μορφής στη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία μέσα από το έργο δύο ζωγράφων που επιχειρούν, μέσω της επανεξέτασης τόσο του ρόλου όσο και του συμβολισμού της, να τής ενσταλάξουν εκ νέου ζωή.