Ο Πέτρος Ζουμπουλάκης, κάτω από τον τίτλο «Πρόσωπα στο βάθος του χρόνου», παρουσιάζει μια σύνοψη ζωγραφικών πορτρέτων όλης της καλλιτεχνικής του περιόδου.

Τα πορτρέτα του, άλλοτε εικόνα φευγαλέα, σκιτσογραφική με λανθάνουσα παρατηρητικότητα και άλλοτε με επιμονή στην ακριβή καταγραφή των φυσιογνωμικών ιδιαιτεροτήτων.

Ποικιλία, πολυμορφία εκφραστικών μέσων με απροσδόκητες τεχνικές και ματιέρες, πράγμα που προκαλεί αιφνίδιες αλλαγές στο ύφος. Άλλοτε ημιτελή και ηθελημένα πρόχειρα και άλλοτε επιμελημένα και τεχνικά άψογα.

Στις αυτοπροσωπογραφίες του παρατηρούμε τις ανεπαίσθητες αλλοιώσεις της φυσιογνωμίας του, καθώς κυλάει ο χρόνος και οι εποχές.

Πολλοί του αποδίδουν ψυχογραφικές και ψυχολογικές ικανότητες. Ο ίδιος λέει σεμνά: «Αν σχεδιάσεις σωστά τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του μοντέλου, τα συναισθήματα βγαίνουν αυτόματα».