Η έκθεση INFERNO περιλαμβάνει έργα που δημιούργησε ο ζωγράφος Γιώργος Πολ. Ιωαννίδης τα τελευταία έξι χρόνια, αντλώντας έμπνευση από την περιρρέουσα κρίση, τις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες και τον αντίκτυπο που έχουν αυτές στην κοινωνία.

Τέχνη στρατευμένη με τον άνθρωπο, η ζωγραφική του Ιωαννίδη ήταν ανέκαθεν κοντά στα πάθη του λαού και τους αγώνες του για απελευθέρωση από τα δεσμά του. Η αναζήτηση για μια πιο δίκαιη κοινωνία τροφοδοτεί διαχρονικά το έργο του και στην παρούσα κοινωνικο-οικονομική κατάσταση, ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να μείνει άπραγος. Η κατάφωρη αδικία γύρω του ενέπνευσε μια μεγάλη σειρά από πίνακες, οι οποίοι μεταφέρουν όλα τα συναισθήματά του για αυτό που βιώνει.

Με κάθε πίνακα του Ιωαννίδη στην κάτω αίθουσα, ο θεατής βυθίζεται όλο και περισσότερο σε ένα ζοφερό κλίμα βγαλμένο από την Κόλαση του Δάντη: φίδια, σκυλιά και όρνια, σύμβολα της απάτης, της αγριότητας και της απληστίας, απειλούν να κατασπαράξουν τις ανθρώπινες φιγούρες που εμφανίζονται στα έργα.Σε κάποιες επιτίθενται ήδη, ενώ ορισμένες φιγούρες απεικονίζονται πάνω σε σταυρό και άλλες απευθύνουν μια σιωπηρή έκκληση προς τον ουρανό. Η απελπισία των μορφών είναι πιο στοιχειωτική όταν απεικονίζεται στα πρόσωπα των παιδιών, τα οποία στέκουν μάρτυρες στην καταστροφή του μέλλοντός τους.

Βέβαια, όπως και ο μεγάλος Ιταλός ποιητής, με αυτήν τη γλαφυρή απεικόνιση της ασυδοσίας του παρόντος, ο Ιωαννίδης δεν επιθυμεί την απελπισία και την παράδοση. Ο σταυρός αποτελεί σύμβολο τόσο του θανάτου όσο και της αναγέννησης, ενώ τα ορμητικά άλογα που εμφανίζονται σε συνθέσεις όπως το Δοξαστικόν (2012), όπου η κεντρική μορφή παλεύει ήδη με τους εχθρούς της, καλούν σε μια ανάταση του πνεύματος. Με την εικονολογία του ο καλλιτέχνης προσπαθεί να αφυπνίσει συνειδήσεις, όπως φαίνεται στο έργο Το Οδυνηρό Μάθημα της Ιστορίας (2012), με στόχο τη μεταμόρφωση και την αλλαγή. Άλλωστε, ο Αποκαλύπτων Χρόνος, ο οποίος απεικονίζεται από το ζωγράφο ως ωρολόγιος δίσκος με μάτι στο κέντρο του στα έργα Νεκρό Σπίτι και Επιμύθιο (2013), στο τέλος υπερασπίζεται την αρετή, διασώζοντας την αλήθεια και αποκαλύπτοντας τις κίβδηλες αξίες, κατά τον Έρβιν Πανόφσκι[1].

Δε θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η σχεδιαστική δεινότητα και η εικονογραφική σύνθεση του Γιώργου Πολ. Ιωαννίδη αποτίουν φόρο τιμής στους Μεγάλους Δασκάλους της Αναγέννησης. Η ενσωμάτωση μορφών από γνωστούς πίνακες του Ευγένιου Ντελακρουά (βλ. Lacrimosa) και του Νικόλαου Γύζη (βλ. Πορφυρόν Γίγνεσθαι, 2015) φανερώνει πόσο κοντά αισθάνεται ο καλλιτέχνης στις ζωγραφικές αξίες των δημιουργών του παρελθόντος. Αυτό, όμως, που αναδεικνύει η έκθεση INFERNO είναι την ικανότητα του Ιωαννίδη να φέρνει αυτές τις αξίες σε συνομιλία με το παρόν και να τις μεταπλάθει σε συνθέσεις που απευθύνονται στο συναίσθημα του σύγχρονου πολίτη και ανθρώπου.

[1] Έρβιν Πανόφσκι, Μελέτες Εικονολογίας, εκδόσεις Νεφέλη, 1991, σ. 140.

Αννίτα Αποστολάκη, Ιστορικός & Σύμβουλος Τέχνης