Η Ρένα Παπασπύρου δεν είναι μόνο μία εμβληματική καλλιτέχνης της γενιάς της, αλλά με την παρουσία της ως καθηγήτρια (1993-2005) στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, έγραψε εκεί τη δικιά της ιστορία, μια ιστορία ανανέωσης, χωρίς δόγματα και ακγυλώσεις, ανοιχτή και δημιουργική.Εννέα μαθητές της αποφάσισαν να κάνουν μία έκθεση ζητώντας και από εκείνη να συμμετέχει, ακριβώς για να δείξουν, πέρα από την αγάπη και τον σεβασμό τους, το πόσο ανοιχτό σε ιδέες και σκεψεις ήταν το εργαστήριο της στην ΑΣΚΤ. Δεν είναι τυχαίο ότι το έργο των εννέα τότε μαθητών και τώρα γνωστών καλλιτεχνών, δεν έχει κανένα κοινό παρανομαστή παρά μονο την ελευθερία και τον διαρκή προσωπικό προβληματισμό. Φωτογραφία, γλυπτική, ζωγραφική, εγκαταστάσεις συνυπάρχουν στην έκθεση αυτή, μία έκθεση που δεν τιμά μόνο τη Ρένα Παπασπύρου αλλά μας δείχνει πως ένας σπουδαίος δάσκαλος μπορεί να σφραγίσει με τη προσωπικότητά του τους μαθητές, με μία σφραγίδα όμως όχι ορατή αλλά αόρατη.